بایگانی دسته: شناخت آفات،قارچها،حشره ها،لارورها و ویروس ها

شپشک آرد آلود و خسارت بر گیاه و روشهای کنترل آن

نام رایج :شپشک آرد آلود mealy bug

نام عمومی:یا شته پشمالو woolly aphid

با نام علمی: pseudococcus

خانواده:pseudiciccidae

راسته: homoptera

زیستگاه:در مکانهای گرم و مرطوب بر روی گیاهان تکثیر میشوند.

طرز خسارت: مکیدن شیره گیاه و ایجاد عسلک.

شپشک آردآلود یکی از آفت‌های خطرناک گیاهان است که به صورت گروهی به گیاه حمله کرده و با ایجاد زخم و مکیدن شیره گیاه باعث نابودی آن می‌شود. در ریشه و تنه گیاهان دیده می‌شود بخصوص مکان‌های مخفی و سایه گیاه. به صورت نقاط سفید و پودری دیده می شود.

این آفت به شدت کاکتوس‌ها و ساکولنت ها را مورد حمله قرار می‌دهد و در صورت عدم درمان به سرعت گیاه را از بین می‌برد. به همین دلیل همیشه باید کاکتوس‌ها و ساکولنت های خودتان را برسی کنید. و گیاهان جدید را کاملاً کنترل و قرنطینه نمایید. در زیر توضیحی مختصر در مورد این آفت خطرناک داده می‌شود.

این افت به شکل گروهی بر روی قسمت‌های مختلف گیاه همانند ناحیه اتصال برگ به ساقه، بین زوایای موجود بین ساقه‌های گیاه، در زیر پوسته‌های زخمی و نه چندان محکم ساقه گیاه، لابلای گلبرگ‌ها و کاسبرگ‌ها گل‌ها و حتی بر روی ریشه گیاه بخصوص در ناحیه اتصال ساقه به ریشه جمع می‌شود و مشکلاتی را برای رشد گیاه به وجود می آورد

مشخصات:

گونه‌های مختلفی از این حشره وجود دارد که احتمال دارد هر یک با دیگری از نظر چگونگی طی شدن چرخه رشد. اندازه حشرات در مراحل مختلف زندگی.زوائد و رشته‌های اطراف بدن دوره تخم‌گذاری و …متفاوت است.

شپشک آرد آلود مرکبات یکی از شایع‌ترین انواع شپشک است که علاوه بر مرکبات، بر روی گیاهان زینتی از جمله سرخس، کاکتوس و دیگر گیاهان گوشتی، بنفشه افریقایی، گل کاغذی، فوشیا، گل ساعتی، گاردنیا، آفتابگردان و غیره  فعالیت می‌کند البته انواع دیگر شپشک نیز می‌توانند گیاهان زینتی را مورد حمله قرار دهند .

این حشره دو جنس نر و ماده را دارد.

ماده‌ها در مرحله نیمف (شفیره یا نیمف یکی از مراحل رشد و دگردیسی قبل از بلوغ حشرات است. مرحله نیمف مرحله قبل از شکل گیری حشره کامل است) فعالیت خود و مصرف شیره گیاهی را آغاز می‌کند. حشرات ماده بیضی شکل به طول ۳-۱ میلی‌متر بدون بال هستند اما توسط پاهایشان می‌توانند حرکت کنند و جابجا شوند

در اطراف بدن حشره چندین جفت رشته‌های کوتاه سفید رنگ مویی وجود دارد که ضخامت و بلندی برخی از آنان بخصوص آنهایی که در انتهای بدن حشره قرار گرفته متفاوت با دیگران است و ضخیم‌تر و طویل‌تر است حشرات نر بالغ بالدارند و توانایی جابجایی بین گیاهان مختلف را دارند و به ندرت قابل مشاهده هستند.

افتی که به عنوان شپشک آرد آلود بر روی گیاهان جلب توجه می‌کنند در واقع نوع مادگان است که از شیره قسمت‌های مختلف گیاهان تغذیه می‌کنند و در طی فعالیتشان خود را به گیاه چسبانده و لایه‌ای از پوشش پودری به دور خود ترشح می‌کنند که نقش حفاظت از آنان را به عهده دارد.

رنگ شپشکهای ماده سفید و گاهی صورتی و یا زرد است البته بعد از پوشانده شدن با پوشش آردی همگی شبیه یکدیگرند. حشرات نر بر خلاف حشرات ماده عمل کوتاهی دارند شپشک آرد آلود در طی فعالیت خود عسلک که ماده‌ای چسبناک است تولید می‌کند. این ماده بسیار مورد علاقه مورچه‌ها است بنابراین مورچه‌ها برای ادامه مصرف این ماده از شپشکها به نحوی در برابر سایر حشرات شکارچی محافظت می‌کنند.

خسارت:

هیچ یک از قسمت‌های گیاه از این آفات در امان نیست بنابراین اگر گیاه شما علائمی از مشکلات رشد را نشان می‌دهد تمامی قسمت‌های گیاه بخصوص نواحی اتصال برگ‌ها به شاخه یا شاخه‌ها با یکدیگر و همچنین زیر برگ‌ها را بررسی کنید در ابتدا علائم وجود این آفات به شکل نواحی برآمده و سفید رنگ جلب توجه می‌کند که بر روی ناحیه اتصال برگ به ساقه یا پهنک برگ و یا در ناحیه اتصال ساقه به ریشه درست در زیر خاک شکل می‌گیرند.

حشرات و یا تخم‌های صورتی، نارنجی آنان را در زیر این پوشش می‌توان یافت با افزایش تعداد شپشکها تولید عسلک افزایش می‌یابد که موجب چسبناک شدن و شکل گیری قارچ دوده‌ای می‌شود این مسئله موجب ظهور لکه‌های سیاه رنگ بر روی برگسار گیاه می‌شود. ادامه فعالیت موجب کاهش رشد. بد رنگ و زرد شدن برگ‌ها و ریزش برگ‌های جوان و نابالغ می‌شود.

انواع شپشکهای آرد آلود ریشه کاکتوس‌ها را مورد حمله قرار می‌دهند که علائم آن همانندد نواحی سفید رنگ بر روی ریشه‌ها می‌شود اگر یک گیاه نشانه‌های رشد ناسالم و همچنینن ضعف را نشان می‌دهد. اما بر روی برگسار آن افتی مشاهده نمی‌کنید حتماً ریشه آن را نیزز بررسی کنید شاید بتوانید مجموعه‌هایی از شپشک ها را بر روی قسمت‌های مختلف ریشهه پیدا کنید.

چرخه زیستی شپشک آرد الود:

بدن حشرات مزبور از گرد سفید رنگی پوشیده می باشد که به ظاهر بر روی بدن حشره آرد سفید ریخته شده است و از این نظر حشرات خانواده مزبور را شپشک آردآلود (mealybug) نامیده اند . شپشکهای آردآلود ۳ نسل کامل داشته و نسل چهارم را بصورت ناقص تولید می کنند. اولین نسل از هفته اول خرداد و نسلهای بعدی به ترتیب اواخر تیر، اوایل شهریور و اواخر مهر است . زمستان گذرانی این آفت بصورت پوره های سن ۲ و۳ و ماده بالغ و دستجات تخم می باشد .

حشره ماده بالغ حدود ۳۰۰ تا ۶۰۰ تخم می گذارد که روی آنها را با پوشش پنیه ای مانند می پوشاند.تخم ریزی به مدت ۲ هفته ادامه می یابد و حشره ماده بعد از تفریخ کامل تخم های می میرد.تخم ها به مدت ۱ تا ۳ هفته تفریخ شده و پوره های زرد رنگ از تخم خارج می شوند که این پوره ها به روی گیاهان دیگر یا بخش های دیگر همان گیاه رفته و مستقر می شوند.

همراه با تغذیه از بدن آنها عسلک دفع می شوند و ترشح لایه مومی سفید پنبه ای شروع می شود.دوره پوره گی انها حدود یک ماه طول می کشد که البته به دمای هوا وابسته است.حشرات ماده دارای ۳ مرحله پورگی بوده و حشرات نر دارای ۵ مرحله پورگی.حشرات نر قادر به تغذیه نبوده و فقط حشرات ماده از گیاه تغذیه می کنند.دوره زندگی آنها در تمام طول سال ادامه دارد.

عوامل افزایش و تکثیر شپشک آرد آلود:

در دمای زیر۵الی ۱۰ درجه سانتیگراد تخمگذاری ماده کمترشده و در درجه مابین ۲۵الی ۳۰ درجه سانتیگراد بیشتر فعالیت را از خود نشان میدهند که البته نقش درجه رطوبت بالای ۷۰ نیز در تکثیر شپشک آرد الود هم مهم است.

راه‌های کنترل و مبارزه با شپشک آرد آلود

مبارزه بیولوژیکی با شپشک آرد آلود:

 

برای مبارزه با این آفات حتماً برگ‌های مرده و یا قسمت‌های هرس شده گیاه را از محیط خارج کنید. در مبارزه بیولوژیک علیه این افت از کفشدوزک از نوع cryptolaemus montrouzieri می‌توان در محیط‌های سر بسته همانند گلخانه برای مبارزه با این افت استفاده کرد. توجه کنید که لارو کفشدوزک شباهت‌های زیادی با لارو شپشک آرد آلود دارد. هم لارو و هم حشره بالغ کفشدوزک می‌توانند از شپشکها تغذیه کنند.

یکی دیگر از حشراتی که از شپشکها تغذیه می‌کنند زنبور پارازیت با نام علمی leptomastix spp است هم کفشدوزک و هم زنبور پارازیت برای فعالیت خود به دمای بالایی نیاز دارند و در برابر بسیاری حشره کشها حساس هستند. برای مبارزه شیمیایی بتید از سموم سیستمیک استفاده کرد زیرا پوشش آرد آلود این حشره از آن در برابر سموم محافظت می‌کند بنابراین بهترین راه استفاده از سمومی است که وارد جریان شیره گیاهی شده و به دلیل استفاده حشره از شیره گیاهی در نهایت وارد بدن حشره می‌شود چنین سمومی را اصطلاحاً سموم سیستمیک می‌نامند.

در مورد شپشکهای آرد آلود که بر روی ریشه فعالیت می‌کنند علاوه بر استفاده از سموم مناسب باید خاک گلدان را نیز عوض کرد و ریشه‌ها را نیز از وجود مخلوط خاک قدیمی پاک کرد و سموم را بر روی قسمت‌های مختلف ریشه استفاده کرد و دوباره گیاه را در گلدان با مخلوط خاکی ضد عفونی شده کاشت تا احتمال شیوع مجدد این افت به حداقل ممکن برسد از جمله سموم مؤثر بر روی این نوع حشرات که پوشش محافظ دارند می‌توان به Deltamethrin. Dinotefuran. Imidacliprid pyriproxifen اشاره کرد.

روش‌های خانگی مبارزه با شپشک آردآلود:

در محیط منزل و وقتی تعداد گلدان کم است از چند روش خانگی می‌توان برای از بین بردن شپشک استفاده کرد که البته این روش‌ها بستگی به شدت حمله آفات و مکان فعالیت آنان دارد. به عنوان مثال اگر شپشکها بر روی برگ‌های گیاه وجود دارند و هنوز جمعیت آنان به شدت زیاد نشده است می‌توان از مخلوط آب گرم و مایع ظرف‌شویی برای مبارزه با این افت استفاده کرد مایع ظرفشویی برای نفوذ کردن در پوشش محافظتی آرد مانند شپشکها و کاهش چسبندگی شپشکها به سطح گیاه استفاده می‌شود.

کافی است که ۲ قاشق چای‌خوری از مایع ظرفشویی را با نیم لیتر آب مخلوط کرده و بعد به شکل اسپری بر روی ناحیه اجتماع و زندگی شپشکها اسپری کرد و شپشکها را با تکه‌ای پنبه یا پارچه جمع کرد. برای افزایش اثر مایع ظرف‌شویی در جدا کردن شپشکها از سطح گیاه می‌توان در ترکیب یاد شده ۲ قاشق چای‌خوری روغن مایع استفاده کرد. مخلوط صابون مایع و الکل نیز مورد دیگری است که توصیه می‌شود نصف لیوان الکل با یک لیتر صابون مایع مخلوط شود و این مخلوط را روی نواحی آلوده اسپری کنید.

اگر این حجم از صابون مایع برای مصرف خانگی شما زیاد است کافی است با یک تناسب ساده برای هر مقدار صابون مایع که می‌خواهید استفاده کنید میزان حدود الکل را نیز حساب کنید.

بعد از مصرف این محلول‌ها بعد از گذشت ۲۰ دقیقه گیاه را با آب خوب بشویید.

ضمناً به یاد داشته باشید که قبل از مصرف این مواد سطح خاک را با نایلون و یا چند لایه روزنامه بپوشانید تا این مواد روی خاک نریزد و در خاک فرو نرود زیرا به ضرر ریشه است.

اگر این ترکیب را استفاده می‌کنید باید بین دفعات مصرف حدود ۳ تا ۴ روز فاصله باشد و در زمان استفاده گیاه در معرض نور مستقیم خورشید نباشد.

حتماً قبل از مصرف محلول را بر روی قسمتی از برگ‌ها امتحان و حدود ۲۴ ساعت بگذرد و اطمینان حاصل کنید که محلول روی برگسار اثر منفی ندارد. گیاهان متفاوت از یکدیگرند و عکس‌العمل‌های متفاوتی نیز می‌توانند نشان دهند. برای جداسازی شپشکها که در زوایای ناحیه اتصال برگ با ساقه و با هر ناحیه زاویه دار دیگر به سطح گیاه چسبیده‌اند می‌توانید از وسیله‌ای همانند مسواک استفاده کنید.

پرهیز از آبیاری و کود دهی زیادی (شپشک‌های آرد آلود که گیاهانی که دارای مقدار بالای ازت در سطح برگ‌ها هستند و گیاهانی که دارای بافت آبدار باشند حمله می‌کنند).

کنترل شیمیایی شپشک آرد آلود:

کنترل شیمیایی به دلیل اینکه بعضی از گونه ها در زیر پوست سا قه مستقر شده و یا بر روی ریشه مشکل است. زمان استفاده از کنترل شیمیایی زمانی است که جمعیت حشره بسیار زیاد و در حد بحرانی برای گیاه است.

  1. استفاده از صابون های تشکیل شده از نمک پتاسیم و یک اسید چرب. اگر حشره ها مقاومت نشان دادن از حشره کش بوتانیک استفاده شود.
  2. استفاده از روغن های باغبانی. با توجه به این که شپشک‌های نباتی در سطح زیرین برگ‌ها مخفی می‌شوند و این که روغن ها سیستمیک نیستند پس باید از سم پاشی شدن تمام گیاه اطمینان حاصل کرد.
  3. استفاده از عصاره سیر و فلفل که در این مورد خطر مقاوم شدن وجود ندارد.
  4. استفاده از حشره کش های گروه پیرتروئید در مبارزه با شپشک‌های آرد آلود بسیار موثر است. زمان استفاده از حشره کش در کنترل آفت بسیار مهم است چرا که بعضی از آفات نمی توانند به درون لایه مومی که بر روی بردن حشرات بالغ و پوره‌ها وجود دارد نفوذ کند پس یکی از دلایل عدم کنترل موفق شپشک ها استفاده در زمان نا مناسب است. پس بهترین زمان استفاده از سموم زمانی است که پوره‌های سن یک از تخم خارج می‌شوند.
  5. با توجه به این که حشرات ماده ثابت بوده و پرواز نمی کنند و این حشرات نر هستند که پرواز کرده و با حشرات ماده جفت گیری می‌کنند پس استفاده از کارت های زرد رنگ برای به دام انداختن حشرات نر و جلوگیری از جفت گیری با حشرات ماده نیز توصیه می‌شود.
  6. مبارزه زمانی آغاز می‌شود که پوره‌ها سن اول از تخم خارج شده باشند. برای تعین این زمان از تله های زرد رنگ چسبناک استفاده می‌شود. این تله های را روی گیاه در محل شاخه ها، تنه و ساقه نصب کرده و زمانی که تعدادی حشره نر در تله ها مشاده شده ۲ هفته بعد زمانی است که پوره‌های سن اول از تخم تفریخ شده و باید سم پاشی صورت گیرد.

با توجه به شرایط اقلیمی مناطق مختلف استفاده از تمام روش های کنترل بالا مقدور نیست بنابراین از روش های زیر استفاده می کنیم.

  • از دادن کود های ازته و آبیاری بیش از حد جدا خود داری شود و بسته به نیاز گیاه از کود استفاده شود. در ضمن در هنگام شیوع آلودگی دادن کود ممنوع می‌باشد چرا که باعث مقاومت آفت می‌شود.
  • در مراحل اولیه آلودگی در صورت امکان از کارگران خواسته تا فقط مناطقی که آلوده به شپشک ها هستند را فقط هرس کرده و شاخه‌های هرس شده را نابود کنند. در ضمن اگر آلودگی شدید باشد از هرس زیادی باید جلوگیری کرد چرا که باعث ضعف درخت خواهد شد حتی در آلودگی شدید هرس تاثیر مفیدی دارد اما هرس کردن نباید زیاد باشد و فقط باید قسمت های آلوده هرس شوند
  • با توجه به رابطه همزیستی (Symboisis) بین شپشک ها و مورچه ها یکی از دلایل طغیان آن‌ها حفاظت مورچه ها از آن‌ها در برابر دشمنان طبیعی است پس با از بین بردن و یا دور کردن مورچه ها از شپشک ها می‌توان زمینه فعالیت دشمنان طبیعی را فراهم کرد که باعث پایین نگهداشتن تعداد شپشک ها خواهد شد. با توجه به زندگی مورچه ها در خاک می‌توان از یکی از سموم تدخینی در خاک برای از بین بردن مورچه ها استفاده کرد و در صورت استفاده از سم پاشی باید دقت کرد که سم اثر زیان باری بر روی حشرات مفید و دشمنان طبیعی نداشته باشد.
  • در زمانی که با شپشک‌های آرد آلود مواجه شدیم و با توجه به طغیان آن در سال های قبل ابتدا از تله های چسبناک برای کاهش جمعیت نر ها و در نتیجه کاهش دفعات جفت گیری استفاده می کنیم.
  • زمانی که در تله های زرد رنک چسبناک بیش از ۱۰ تا ۱۵ عدد حشره نر مشاهده شد ۲ هفته بعد باید سم پاشی صورت گیرد.
  • برای از بین بردن حشرات بالغ و تخم‌ها می‌توان در زمستان زمانی که جمعیت آفت پایین از سموم روغنی استفاده کرد.
  • با توجه به تحقیقات صورت گرفته این آفت به بوی متصاعد شده از درخت اوکالیپتوس واکنش داده و از آن منطقه دوری می‌کند پس یکی از راه های کنترل آن کاشت درخت به ویژه اوکالیپتوس در پارک ها و فضای سبز است.

میزبان های گیاهان زینتی :

گونه ها ی مختلف سرو ، سیکاس ، بگونیا ، حسن یوسف ، نخل زینتی ، کلماتیس ، کاتالپا ،آماریلیس  و….

مقالات مرتبط:

  1. شناسایی و مبارزه با آفت شپشک آردآلود  یا شپشک پشمالو

آشنایی با تریپس و روش های مبارزه با آن

آشنایی با تریپس (Thrips)و برخی خصوصیات آن:

تریپس حشره کوچکی است به رنگ زرد با نام علمی Thrips tabaci کلمه تریپس از دو کلمه(Thysano ) به معنی ریشک و (petera ) به معنی بال می باشد و این اشاره به این مطلب دارد که حاشیه بال های این حشرات دارای ریشک های بلندی است .

تریپس ها در اغلب بخش های جهان وجود دارند اگرچه این آفت از اروپا منشأ گرفته است اما یک گونه مخصوص دنیای جدید (نیمکره غربی یا آمریکا) است. این آفت احتمالاً از نواحی گرمسیری آمریکا و به وسیله گیاهان زینتی به اروپا معرفی شد.با توجه به عادت زندگی این تریپس احتمالاً می‌تواند در بیشتر گلخانه‌های دنیا وجود داشته باشد.

چرخه زندگی تریپس :

چرخه زندگی تریپس شامل ۶ مرحله می باشد . شامل تخم ،۲ مرحله لاروی فعال ( نمف) , مرحله پیش شفیرگی ( prepupal ) ، مرحله شفیرگی (  pupal)  و مرحله بزرگ سالی می باشد. تخم ها در سلول های پارانشیمی گل و برگ گذاشته می شوند ( خوشبختانه در این مرحله بسیاری از تخم ها می میرند).

بعد از چند روز تخم ها باز شده و لاروها فوراً شروع به تغذیه از سلول های پارانشیمی و گرده گل ها می کنند. درطی دوره نمف توانایی تحرک افزایش می یابد.

تریپس ها بعد از مدت کوتاهی از تخم در آمده ( که بستگی به دما دارد). و خیلی فعال می شود. و تا ۳ سانتیمتر می تواند بپرد. و به علت اندازه کوچکشان به راحتی توسط باد پخش می شوند. ماده ها پس از ۳ روز از زندگیشان شروع به تخم گذاری می کنند .

تریپس ها حشراتی شکارگر هستند، گرچه برخی گونه ها ی گیاهخوار و برخی دیگر از اسپور قارچ تغذیه می کنند . دگردیسی در تریپس ها همانند شپشک های نوع نر می باشد. در واقع دگردیسی بینابینی دارند، بخشی از رشد بال ها در طی سنین اول تا دوم پورگیدر داخل بدن و بخشی از رشد بال ها در خارج بدن اتفاق می ‌ افتد.

تریپس‌ها غالباً مرحله شفیرگی را در سطح خاک، یا داخل خاک تاحدود عمق سانتی ‌ متری طی می کنند، بنابراین مبارزه با آن ‌ها بسیار مشکل است،زیرا با مبارزه شیمیایی یا بیولوژیکی بر آن بخش از حشرات که در داخل خاک قرار دارند تاثیری ندارد.

تریپس ها به دو زیر راسته تقسیم می شوند که عبارتند از:

  • ( Tubuifera)
  • ( Terebrantia)

حشرات زیر راسته ( Terebrantia) دارای شکم با انتهای مخروطی و تخم های ریز هستند، لذا این حشرات تخم خود را در داخل بافت گیاهان قرار می ‌ دهند. اما در زیر راسته ( Tubuifera) حلقه های

انتهایی شکم این حشرات باریک شده و ساختمان لوله ای شکل پیدا کرده است. این حشرات تخم خود را در شکاف های مختلف، در محل ‌ های مختلف یا زیر پوسته درختان قرار می ‌ دهند.

در زیر راسته ( Terebrantia) ، خانواده ‌ های ( Aeolothripidae) و ( Thripidae) از اهمیت ویژه ای برخوردارند. تعدادی از گونه ‌ های این دو خانواده، در روی گیاهان زینتی ایجاد خسارت می کنند. مخصوصاًخانواده ( Thripidae) در صدمه زدن به گیاهان از اهمیت زیادی برخوردارند.

یکی دیگر از گونه های تریپس ها به نام ( Thrips tabaci) در تمام جهان انتشار یافته اند که در گلخانه هاو بر روی گیاهان زینتی مشاهده می ‌ شو ند. این حشرات در تراکم های بالا و بر روی گیاهان زینتی فعالیت می کنند و خسارات سنگینی به محصولات گلخانه ای و گیاهان زینتی وارد می ‌ کنند.

در زیر راسته ( Tubulifera) خانواده ( Phlaecthripidae) دارای اهمیت بیشتری می باشد و در کشور ما نیز نمونه هایی از آن گزارش شده است.

انواع مهم تریپس عبارتند از:

  • thrips tabaci
  • thrips franklinilla
  • Heliothrips haemorrioidalis

Franklinia قرنطینه ای است و در ایران هنوز نیامده است ولی در انتقال ویروس از tabaci اثر بیشتری دارد.

روش ها ی تشخیص تریپس در گلخانه:

  1. مشاهده کارتهای زرد و آبی
  2. خسارت روی برگهای جوان که حالت نیش زدگی دارد .
  3. خسارت روی غنچه ها و گل ها
  4. همچنین اگر کاغذ سفیدی بر زیر گل یا برگ بگیریم و برگ را بتکانیم حشرات بر روی آن ریخته می شوند.

در مجموع شناسایی این آفت مشکل است زیرا تخم ها و آفت در زیر سطح برگ هستند. همچنین درمجموع تخم گذاری این حشره غیر معمول است چون ماده تخم هایش را با مدفوع خودش می پوشاند.

در کل علایم ظاهری و نشانه های تریپس شامل :

پیچیدگی برگ , پژمردگی و ضعف برگ , تغییر رنگ برگ و کوچک ماندن میوه می باشد.

نحوه خسارت تریپس :

خسارت تریپس موجب زشت و بد شکل برگ ها می شود. معروفیت تریپس به علت این است که ویروس از گیاهی به گیاه دیگر منتقل می شود. همچنین این آفت از اندام های گیاهی تغذیه می کند.

تریپس ها دهانشان دارای قسمت های سوهان مانندی است که با آن گلبرگ گل یا برگ ها می مکند که این عمل باعث ایجاد رگه های قهوه ای بر گلبرگ های روشن گل ها می شود. همچنین تریپس موجب ضعیف شدن گیاهان می شود.

بیشترین خسارت تریپس بر گل های زرد و صورتی می باشد که از مهم ترین آنها می توان به Buty by oger نوعی گل صورتی اشاره کرد. ( wisdom – king kong- sweet Avalanch )

همچنین ممکن است خط ها یا رگه های نقره ای یا سفید در شاخ و برگ گل ها ایجاد کند. بعد از این مرحله تنش اضافه شده و باعث تخریب بویژه در غنچه های کوچک می شود. برگ ها دفرمه شده و یا نقره ای رنگ می شوند. رنگ نقره ای به نظر می رسد به علت خالی شدن سلول های پارانشیمی توسط عمل مکیدن باشد.

بر اثر تغذیه تریپس قطرات بسیار کوچک مایع مایل به قرمز در هر دو سطح برگ دیده می شود که بوسیله تریپس ترشح شده اند .

و رنگ این قطرات بتدریج سیاه می شود. این گلبول های مایع ( قطرات کوچک ) از نظر اندازه بزرگ و سپس قلقلی می شوند و بلافاصله یک گلبول دیگر شروع به تشکیل شدن می کند، که در نتیجه این اعمال باعث بوجود آمدن لکه های سیاه در مناطق مورد هجوم است . این گلبول ها بعنوان بازدارنده های ( پرداتور) عمل می کنند .

تریپس به تعدادی از گیاهان زینتی ، میوه ها و سبزیجات هجوم آورده و از طریق از بین بردن جوانه ها ، گلها و بافت های برگ ها غذا می خورند، سپس شیره گیاه را می مکند . آنها باعث دفرمه شدن و تغییر رنگ گل ها و جوانه ها و یا ایجاد نواحی با لکه های نقره ای در برگ می شوند.

تریپس ترجیح می دهد ازبافت هایی که جوان است و سرعت رشد زیادی دارد تغذیه کند . قبل از اینکه غنچه ها باز شوند تریپس از بافت گلبرگ تغذیه می کند و باعث از بین رفتن آن می شود.هنگامی که جمعیت این آفت افزایش پیدا می کند غنچه های گل دفرمه می شود و هنگام باز شدن خراب می شود و روی گلبرگ ها لکه های قهوه ای رنگی دیده می شود.

در هنگام زیاد شدن فعالیت و جمعیت تریپس موجب خسارت جدی به برگ یا ساقه شده و باعث (die back) مرگ برگ می شود.

چگونه تریپس را از بین ببریم؟

هنگامی که میخواهید با هجوم تریپس مقابله کنید اول از هر چیز باید بدانید کار کنترل تریپس همیشه ساده نیست. شما میتوانید برای از بین بردن آنها از حشره کش استفاده کنید اما همان طور که گفته شد در این صورت تریپسهای مفید را هم از بین میبرید.

بنابراین بهتر است استراتژی اتخاذ کنید که  علیرغم مفید بودن در کنترل آفت، کمترین میزان سمیت را داشته باشد. علاوه بر این کار باید به گیاهانتان خوب رسیدگی کنید مثلا آبیاری منظم و به اندازه داشته باشید و برگهای بیمار یا مرده را از روی گیاه یا خاک بردارید.

برای مقابله با آفت تریپس میتوانید گیاهان را تمیز کنید و تمام نواحی آسیب دیده آن را جدا کنید. هرس کردن منظم گیاه کمک میکند از شر تریپسها خلاص شوید. برای از بین بردن تریپس هایی که از گلها تغذیه میکنند، همین که علائم آفت زدگی را روی گیاه مشاهده کردید از حشره کشهای ملایمی مانند صابون باغبانی یا روغن چریش استفاده کنید یا گلهای گیاه را هرس کنید.

هرگز نباید گیاه را هرس کنید چرا که جوانه های جدیدی که به واسطه قطع شاخه ها رشد میکنند تریپسهای بیشتری را نسبت به قبل از هرس گیاه، به خود جذب میکنند.

بنابراین به خاطر داشته باشید کنترل آفت تریپس بهتر از این است که تمام تریپسها را از بین ببرید چون در این صورت حشرات مفید را هم از بین میبرید بنابراین گیاهان را در معرض آفت زدگی بیشتر قرار میدهید. از حشرات مفید باغچه محافظت کنید یا حشرات مفیدی به باغچه تان بیاورید. با به کار گیری روشهای مناسب میتوانید اطمینان حاصل کنید که تریپسهای مضر را از گیاه دور میکنید.

Thripobius Semiluteus است که پارازیت لارو است و از برزیل و استرالیا در اواسط دهه ۱۹۸۰ به کالیفرنیا معرفی شد. در لارو پارازیت شده دو طرف بدن بجای اینکه مخروطی شکل باشند (لارو در تریپس سالم) بیشتر موازی هستند.

رنگ شفیره پارازیت شده در بین شفیره‌های پارازیت نشده کاملاً مشکی است و این در حالی است که رنگ شفیره‌های پارازیت نشده نیمه شفاف (زجاجی) است.

همچنین این دشمنان طبیعی تریپس گلخانه که اثر کمتری هم دارندعبارتند از:

  1. Megaphragma mymaripenne پارازیت تخمFrank linothrips orizabensis
  2. uespiformis شکارچی (پرداتور)
  3. Leptothrips mali

“این سه گونه اخیر به شکارچی‌های سیاه نیز معروفند.”

روش های دیگر مبارزه با تریپس:

  1. استفاده از توری در دریچه تهویه جهت جلوگیری از ورود تریپس از محیط بیرون ( توری با مش۱۲*۱۰)
  2. شستشوی گل ها هم در موقع مشاهده تریپس می تواند موثر باشد.
  3. استفاده از کارتهای زرد و آبی در هر ۱۵-۱۰متر مربع یک عدد- و به ارتفاع کمی بالاتر از سطح گیاه( نکته مهم دراستفاده از کارت اینکه به ازای هر ۲ کارت زرد ۱ کارت آبی استفاده شود.)
  4. تله های زرد چسبنده ( کارت زرد ) در طول راهروهای داخل گلخانه ، نزدیک در و پنجره ها و محل های ورودی نصب می شود و حداقل هفته ای یک بار مورد بازدید قرار می گیرد.
  5. لازم به ذکر است استفاده از این نوع کارت ها تنها برای حشرات بالدار به کار می رود.
  6. پس از مشاهده حشره روی گیاه، آن را بشوئید.
  7. تریپس در گلخانه ها و مزارع برای جمع آوری حشره از کارت های زرد و آبی استفاده میکنند.

 

 مبارزه شیمیایی:

کنفیدور یا ایمیداکلوپراید: از جمله سم های سیستمیک که برای گیاهان زینتی حدود ۰٫۳ تا ۰٫۷ میلی لیتر در ۱ لیتر آب و برای سایر گیاهان حدوداً ۰٫۴ میلی لیتر در ۱ لیتر آب استفاده میشود. این سم همچنین برای ضد عفونی کردن بذرها بکار میرود به این صورت که ترکیبی از آب و سم به نسبت ۱:۱٫۵ بسازید و بذرها را به این محلول آغشته کنید. ( به منظور اطمینان از کارشناس سم دستور مصرف را جویا شوید.)

دی کلرووس: این سم با وجود غیر سیستمیک بودن روی حشرات مکنده عمل میکند و باقی مانده ی سم بعد از سه روز از بین خواهد رفت. برای این سم ترکیب ۲ تا ۲٫۵ میلی لیتر در ۱ لیتر آب مناسب است.

از سموم دیگری نظیر استامی پراید+کنفیدور – ابرون -پرمترین- موونتو- لاروین- اتیون – پروئعوس –دیازینون – بازودی و… پس از چند برگی یا کفتری شدن بوته ۲ الی ۳ دوره میتوان استفاده کرد.

نکته : توجه داشته باشید برای استفاده از هر نوع سم و کنترل شیمیایی باید باید به گیاه پزشک مراجعه کنید و بر اساس توصیه های یک گیاه پزشک اقدام به استفاده از سم کنید.

آشنایی با درخت پسته،کاشت،خواص،آفات و نیازهای غذایی درخت پسته

 پسته از خانواده پسته‌ایان (Anacardiaceae) یک تیره از گیاهان گلدار است (پسته، انبه، بلادر و سماق و بادام هندی و…) پسته نام انگلیسی pistachio (/pɪˈstɑːʃiˌoʊ) درخت کوچکی است که مبدأ آن خاورمیانه و آسیای مرکزی است و در کشورهایی مانند ایران، سوریه، ترکمنستان و غرب افغانستان رشد می‌کند. این درخت میوه ای تولید می‌کند که خوراکی و بسیار لذیذ است. مهمترین ارقام تجار پسته ایران عبارتند از (پسته اکبری، پسته کله قوچی، پسته احمدآقایی، پسته فندقی یا اوحدی، پسته قزوینی)
فواید مصرف پسته
پسته سرشار از مس، منیزیم و انواع ویتامین‌های گروه ب است که دستگاه ایمنی بدن را تقویت کرده و از بیماری‌های بسیار پیشگیری می‌کند. ویتامین B6 برای حفظ عملکرد سیستم ایمنی ضروری است. کمبود ویتامین B6 منجر به ناکارآمدی دستگاه ایمنی برای مقابله با عفونت می‌شود. همچنین مصرف پسته به ساخته شدن مناسب گلبول‌های قرمز خونی کمک می‌کند. پسته یکی از بهترین منابع پتاسیم است که میزان پتاسیم آن با این جثه کوچک برابر با پتاسیم پرتقال است.
مصرف پسته چون سرشار از ویتامین ای است برای پوست مفید است؛ زیرا ویتامین ای پوست را از آسیب پرتوی فرابنفش محافظت می‌کند.
پسته یکی از مغزهایی است که بیشترین مقدار فیبر غذایی را در خود دارد و می‌تواند علاوه بر بهبود گوارش به کاهش میزان کلسترول و قند خون کمک کند.همچنین پسته به عنوان یک منبع آهن برای جلوگیری از کم‌خونی مفید است.خوردن پسته میل جنسی را تقویت و ذهن را تقویت می‌کند.
عوارض مصرف زیادی پسته
مغز پسته گرم و خشک است. خوردن زیاد آن باعث گرمی بدن و کهیر و دانه‌های قرمز رنگ در پوست می‌شود.
مصرف مقادیر زیادی از پسته عوارضی چون چاقی، فشار خون، بیماری‌های روده، معده و … را به همراه دارد. همچنین مصرف روزانهٔ پستهٔ نمک ‌زده احتمال ابتلا به فشار خون را افزایش می‌دهد؛ زیرا نصف فنجان از پسته نمک زده باعث افزایش دریافت سدیم به ۲۶۳ الی ۵۲۶ میلی‌گرم و منجر به افزایش فشارخون می‌شود.مغز پسته چربی زیادی دارد و کسانی که معده ضعیف دارند باید آن را با زردآلو بخورند.
روش نگهداری مغز پسته
بهترین روش برای نگهداری از آجیل مغز شده، نگهداری درون فریزر است تا از رشد قارچ آفلاتوکسین بر سطح دانه‌ها و مغزها پیشگیری کنید. مصرف این قارچ سرطان زاست. البته در مقدار زیاد با گذاشتن قرص در انبارها از فساد شدن جلوگیری می‌کند.
روش تکثیر پسته
روش متداول تکثیر پسته از طریق کاشت دانه و ایجاد نهال است و معمولاً پس از چند سال با سر برداری و پیوند زدن به گونه پسته دلخواه می‌رسند. روش دیگر تکثیر پسته روش تکثیر بافت است که بسیار محدود است.
اقلیم مناسب مورد نیاز پسته
اولین قدم برای احداث باغهای پسته شناخت دقیق از شرایط آب و هوایی منطقه می باشد و انجام هر گونه فعالیتی بایستی با آگاهی از وضعیت اقلیمی مناطق و ارقام سازگار صورت پذیرد در غیر اینصورت سرمایه گذاری ، با ریسک پذیری زیادی همراه خواهد بود.
شرایط آب و خاک رشد درخت پسته
خاک به عنوان بستر رشد و نمو درختان و آب به عنوان جریان دهنده کلیه مواد غذایی (به استثناء کربن) و مهمترین ماده ترکیبی نسوج گیاهی، از اساسی ترین فاکتورهای استقرار و رشد درختان می باشند، با توجه به تنوع آب و خاک، شناخت دقیق از وضعیت آب و خاک منجر به تصمیم گیری هدفدار در انتخاب محل احداث باغ پسته می گردد.
درختان پسته در خاکهای غنی، شنی لومی و با عمق زیاد و با EC آب و خاک پایین تر محصول خوب می دهند. احداث باغات پسته در آب و خاک مرغوب، باصرفه تر، اقتصادی و برگشت سرمایه سریع تر می باشد. تحمل پذیری پسته در شرایط شوری نسبی آب و خاک دلیل بر کاشت آن در خاکهای فقیر و شور نمی باشد بطوریکه با فقر خاک وبالارفتن شوری، عملکرد در واحد سطح کاهش یافته و بتدریج باغات غیراقتصادی می شوند. در جدول زیر EC مناسب، قابل تحمل و نامناسب آب و خاک برای درختان پسته ارائه شده است.
علاوه بر شوری بالای آب و خاک، وجود لایه سخت، شوری و قلیائیت خاک، وجود یک لایه کاملاً شنی در زیر لایه رسی، بالابودن سطح سفره های کاذب آب (زه) یا به عبارتی بالا بودن سطح ایستابی از عوامل محدود کننده کشت پسته می باشد که قبل از احداث باغ لازم است توسط متخصصین آب و خاک بررسی و در صورتیکه عوامل محدود کننده قابل رفع و شرایط ، قابل اصلاح باشد نسبت به اصلاح و سپس برای احداث باغ اقدام و در غیر این صورت بهتر است از احداث باغ صرفنظر گردد.
آگاهی از عوامل محدودکننده خاکی و حذف آنها از شرایط موجود مزرعه، از نکات فنی بسیار مهم می باشد.
مراحل احداث باغ پسته
۱-آماده سازی زمین
 تمام سطح زمین را با تراکتور شخم عمیق زده و اگر خاک تا عمق ۲ متری دارای لایه سخت و یا بافت سنگین باشد باید با سوسولوز (ریپر) آنرا شکست و قابل نفوذ کرد و بعد از شخم هموار و تسطیح نمود، در صورتیکه بر اساس نظر کارشناسان آب و خاک اجرای آبیاری بابلر مورد نظر باشد تسطیح با شیب ۲-۱ درصد و در آبیاری قطره ای تسطیح نسبی کافی می باشد.
۲-تهیه نقشه باغ وپیاده کردن آن
در تهیه نقشه باغ ، مشخص کردن موقعیت خیابانهای اصلی و فرعی، محل ایجاد تاسیسات، محل حفر چاه و محل استخر ذخیره آب (در صورت نیاز )، قطعه بندی مزرعه برای کشت ارقام مختلف و تعیین جهت کاشت ردیف درختان، فاصله ردیف ها از همدیگر و فاصله درختان روی ردیف و محل احداث بادشکن(در صورت نیاز ) و استقرار درختان نر مورد توجه قرار می گیرد.
 
مناسبترین فاصله ردیفها ۶-۷ متر و فاصله بین درختان ۳-۴ متر می باشد البته فاصله بین ردیف ۴-۶ متر و بین درختان ۲-۳ متر قابل تحمل می باشد. ضمناً فاصله بین ردیف کمتر از ۴ متر و فاصله بین درختان کمتر از ۲ متر نا مناسب می باشد.
۳-آماده کردن  وکاشت بذر در زمین اصلی:
در اواخر اسفند و اوایل بهار بذر‌ها را حدود ۲۴ تا ۴۸ ساعت (ترجیحاً ۲۴ ساعت ) در آب خیس خیسانده، پس از شست‌و‌شوی با استفاده از سموم قارچ‌کش یا هیپوکلرید سدیم (مایع سفیدکننده) ضدعفونی می‌شود. پس آن باید بذرها را در کیسه‌های پارچه‌ای که به طورمنظم به‌مدت ۴ تا ۵ روز مرطوب نگه داشته‌شوند قرارداد (دمای مناسب برای جوانه‌زنی بذرها۳۰-۲۰ درجه سانتی‌گراد می‌باشد)بعد از جوانه زدن بذرها بایستی آنها را با قارچ‌کش ضدعفونی کرده و در محل مورد نظر کاشت.
در زمین‌های با آب وخاک شیرین بذور جوانه زده مورد نظر برای کاشت را پس از گاورو شدن زمین (رسیدن به حد ظرفیت مزرعه ) د رمحل داغ آب زمین اصلی می‌‌کارند.چنانچه بافت خاک مزرعه سنگین باشد به منظور جلوگیری از سله بستن ، روی بذور داخل هر گودال را به وسیله ماسه می‌پوشانند. این عمل به رشد گیاه کمک فراوان می‌کند، چون نه تنها اکسیژن کافی در دسترس ریشه‌های نهال قرار می‌دهد بلکه موجودات هوازی مفید خاک را نیز به فعالیت وا می‌دارد. عمق کاشت بذر بستگی به اندازه بذر دارد .میزان تقریبی عمق کاشت حدود ۲ تا ۵ برابر بزرگ ترین قطر بذر است.
۴-چاله کنی و کاشت نهال
در صورت تمایل به کشت نهال در زمین اصلی ، در خاکهای نا مرغوب ، گودالی به قطر ۵/۰ تا ۱ متر و عمق ۵/۱ مترایجاد و بعد از برداشتن خاک چاله و ریختن خاک مرغوب و مقداری کودهای آلی کاملاً پوسیده،  به کاشت نهال اقدام می کنند.
در خاکهای مرغوب ، چاله هایی به قطر ۴۰ سانتی متر و عمق ۶۰ سانتی متر که جای کافی برای استقرار ریشه نهال داشته باشد ایجاد  می گردد.
نهال بایستی دارای اصالت نژادی و سالم بوده یعنی عاری از بیماریهای قارچی مهم (ورتیسیلیوم، فیتوفترا، فوزاریوم) ، نماتد و آفات قرنطینه ای و سایر پاتوژنهای بیماری زا باشد. پایه توصیه شده بادامی زرند یا بادامی ریز می باشد.
در مناطقی که خاکها به نماتد آلودگی دارند از کشت پسته با پایه اهلی (Pistacia vera ) خودداری نموده و در صورت اصرار به احداث باغ از پایه بنهPistacia mutica) ( استفاده شود.
توصیه می شود از نهالهای گلدانی که ارتفاع نهالها بیش از ۵۰ سانتیمتر و سن آنها ۱۳ ماه می باشد استفاده شود.
نهال را به طور صحیح در چاله حفر شده قرار داده و بعد از پر کردن گودال با مخلوطی از خاک مرغوب و کود دامی کاملاً پوسیده ، خاک اطراف نهال را با پا  می کوبند تا ذرات خاک به حد ممکن به همدیگر فشرده و ریشه را محکم نگهدارند. پس از انجام این مقدمات باید اقدام به آبیاری نمود.
در روش دیگر غرس نهال، چاله را قبلاً با خاک و مقداری کود دامی پوسیده پر و آبیاری نموده و بعد از نشست خاک و گاورو شدن به غرس نهال اقدام می کنند.
۵-نصب قیم:
برای نگهداری نهال و جلوگیری از خم شدن در مقابل باد نصب قیم الزامی  می باشد واین قیم حداقل باید برای دو سال در کنار نهال قرار گیرد. اتصال قیم به نهال توسط نوار پهن و نرم صورت می گیرد تا آسیبی به پوست نازک نهال وارد نشود.
۶- احداث بادشکن
در مناطق بادخیز که وزش باد تعادل اسکلتی درختان را به هم می زند و منجر به خسارت می گردد توصیه می شود در جهت عمود بر بادهای غالب منطقه و بفاصله ۵ متر از اولین ردیف اقدام به کاشت بادشکن نمایید . مناسبترین درخت بادشکن در مناطق پسته خیز پسته نر می باشد که در این حالت فاصله بین درختان پسته نر به عنوان بادشکن ۳-۲ متر می باشد. از مزایای دیگر این بادشکن پراکنش گسترده و پوشش مطلوب گرده در زمان گرده افشانی می باشد .
۷-پیوند درختان پسته
سه روش پیوند زنی در پسته کاربرد دارد :  پیوند لوله ای ،  پیوند شکمی و پیوند اسکنه ای. پیوند اسکنه ای از قدیم الایام در ایران کاربرد داشته، که به تدریج کنار گذاشته شده است. هم اکنون استفاده از پیوند لوله ای به دلیل سادگی، سرعت عملیات و درصد بالای جوش خوردن بین پایه با پیوندک رواج یافته و  درختان پسته با استفاده از این روش تکثیر می شوند.
از آنجا که درخت پسته از نوع درختان صمغ دار است، ایجاد هر گونه خراش در تنه یا در شاخه های آن موجب تراوش صمغ می گردد که در مجاورت هوا سفت می شود. بنابراین در پیوند شکمی نهال پسته، شکاف افقی در پایین شکاف عمودی زده  می شود  تا صمغ مترشحه از شکاف افقی مانع رویش و رشد جوانه پیوندک نشود.
آماده سازی پایه، تهیه پیوندک وانجام عمل پیوند زنی:  
در اسفند ماه نهالهای ۳-۲ ساله پسته در زمین اصلی سربرداری می شوند. پس از رشد جوانه های جانبی، بسته به نوع آرایش تنه درخت، ۳-۱ شاخه جانبی بر روی پایه اصلی نگهداری شده و سایر شاخه ها حذف و بر روی شاخه های باقیمانده عملیات پیوند انجام می گیرد. در پیوند لوله ای هم اندازه بودن قطر پایه و پیوندک ضروری است، به همین منظور ابتدا پایه و شاخه مناسب پیوندک انتخاب می شود. زمان مناسب برای پیوند نهالهای پسته به طور عمده در اواخر اردیبهشت تا اوایل خرداد یعنی هنگامی است که درخت به راحتی پوست می دهد و دمای هوا در حد معتدل قرار دارد.
برای تهیه پیوندک حدود ۳-۲ سانتیمتر بالاتر از جوانه، شاخه را قطع کرده، سپس از ۲ سانتیمتری زیر جوانه با چاقوی پیوند زنی پوست دور تا دور بریده می شود. بعد با انگشت پوست برش خورده را به آرامی چرخانده تا پوست حاوی جوانه به راحتی و به طور کامل از چوب جدا شود. پیوندک آماده شده به شکل استوانه ای حاوی جوانه می باشد. شاخه های جانبی نگهداری شده بر روی پایه نیز سربرداری شده و سپس به فاصله ۳-۲ سانتیمتر از بالا دور تا دور شاخه برش داده می شود و به روش تهیه پیوندک، پوست جدا می شود .
پس از آماده شدن پایه و پیوندک، پیوندک را که به شکل استوانه است روی چوب پایه قرار داده و به آرامی در محل خود مستقر می نمایند. در نهایت محل پیوند با نوار، به طور مناسب بسته می شود. توصیه می شود پیوند در ارتفاع ۵۰-۴۰ سانتیمتری پایه صورت گرفته و نهال به صورت تک تنه هدایت شود.
 نسبت مناسب تعداددرختان نر به ماده:
بررسی‌ها و تحقیقات نشان می‌دهد که دورترین فاصله موثر برای گرده‌افشانی که منجر به رسیدن حداقل یک دانه گرده به هر گل‌ماده می‌شود، ۲۰متر است. بنابراین قرارگرفتن یک درخت‌نر در مرکز یک بلوک ۵×۵ درختان ماده، تراکم گرده مناسبی را در باغ ایجاد می‌کند .
در مناطقی که تاکنون پسته‌کاری صورت نگرفته یا امکان پراکندگی مناسب گرده در اثر شرایط محیطی کم است، باید ردیف بیرونی، عمود بر جهت بادغالب، با یک ردیف درختان نر در نظر گرفته شود. هنگامیکه تراکم کافی از دانه‌های گرده در باغ وجود نداشته باشد، تعداد پسته درخوشه کاهش یافته و معمولا میوه‌ها بصورت انتهایی تشکیل می‌شوند. در صورتیکه گرده کافی در باغ وجود داشته باشد، گلها تقریبا بافواصل زمانی کوتاه تلقیح شده و باهم شروع به رشد می‌کنند و اختلافات زیادی از لحاظ اندازه بین آنها پدید نمی‌آید.
گلدهی همزمان با رقم ماده مهمترین مشخصه یک رقم نر مناسب است. گلدهی رقم نر باید یک و یا دوروز زودتر از گلدهی درختان ماده شروع شده و کل طول دوره گلدهی رقم ماده را پوشش دهد. هرچه رقم‌نر پررشدتر باشد، زودتر به مرحله گلدهی رسیده و گلهای بیشتری تولید می‌کند. بنابراین مقدار گرده تولیدی افزایش می‌یابد.
۸-عملیات بعد از پیوند:
پس از پیوند، آبیاری باید منظم و به فواصل ۱۴ روز یکبار انجام شود. جوانه ها و پاجوشهایی که از زیر محل پیوندک و بر روی پایه ایجاد می شود، باید قطع گردد.
حدود ۲۰-۱۵ روز پس از عملیات پیوند زنی، با اطمینان کامل از جوش خوردن پیوند، نوار پیوند باز شود.
۹-هرس فرم درختان پسته:
هدف از انجام هرس فرم، ایجاد اسکلت قوی و محکم، شکل مناسب و مورد نظر ، تحریک رشد شاخه های مناسب برای ایجاد تاج متراکم و متوازن  و افزایش رشد شاخه‍ های نگهداری شده می باشد. هرس فرم جامی جهت ایجاد شکل مناسب درختان پسته توصیه می شود و مراحل اجرای آن به شرح ذیل است :
در سال اول پس از کاشت نهال در محل باغ عملیات پیوند بر روی نهال‍های کاشته شده انجام می گیرد. در اولین فصل خواب عملیات سربردای شاخه های پیوندی از ارتفاع ۱۰۰-۹۰ سانتی‍متری انجام می ‍شود.  در دومین فصل رشد، شاخه های جانبی اولیه ایجاد شده از درختان سربرداری شده به عنوان اسکلت اولیه درخت انتخاب می ‍شوند. در دومین فصل خواب سربرداری شاخه های اولیه از ارتفاع ۳۰-۲۵ سانتی‍متری صورت می گیرد. در سومین فصل رشد عملیات حذف پاجوش و جلوگیری از رشد بیش از حد شاخه های جانبی انجام می ‍شود. در فصل خواب سال سوم سربرداری شاخه های ثانویه همانند سال دوم خواهد بود. در چهارمین فصل رشد  شاخ‍ه های مورد نظر و پاجوش های اضافی حذف می ‍شوند. در فصل خواب سال چهارم فقط شاخ‍های باریک، بلند و آنهایی که دارای رشد عمودی و باعث رقابت هستند، حذف می شوند.
مراحل مختلف هرس فرم درختان پسته
درفصل خواب پنجم شکل و اسکلت مورد نظر بایستی تکمیل شده باشد. اگر هرس برخی از شاخه ها، اثر مثبتی روی تکمیل شکل دارد  باید .سریعاً انجام شود. متاسفانه در بیش از ۹۰ درصد باغات پسته، هرس فرم انجام نشده و درختان موجود به شیوه سنتی (درختچه ای) پرورش یافته اند.
آفت‌های مهم پسته در ایران
آفلاتوکسین زهرابه‌ای است که بوسیلهٔ گروهی از قارچ‌ها بنام آسپرژیلوس که جزء کپک‌ها هستند ترشح می‌شود. این قارچ پس از تغذیه از مواد غذایی، گونه‌ای از زهرابه را تولید کرده و آن را داخل یا روی مواد غذایی برجای می‌گذارد. آفلاتوکسین به انسان و دام ضرر فراوان می‌رساند. سم مذکور در صورت مصرف مزمن موجب سرطان می‌شود. از دیگر آفات پسته می‌توان به شب‌پره هندی، شب‌پره خرنوب، لمبه گندمی و شیشه‌های دندانه‌دار اشاره کرد.
نیازهای غذایی پسته
درخت پسته برای رشد و تولید مطلوب به چهارده عنصر نیتروژن،فسفر،پتاسیم،کلسیم،منیزیم،گوگرد، به عنوان ماکرو المنت ها و بر،مس،روی،سدیم،مولیبدن،آهن،منگنز وکلر به عنوان میکرو المنت ها.
تاثیر این عناصر گذشته از تامین رشد سبزینه ای  این است که نه تنها  روی مقاومت درخت به بیماری ها همچنین خواص کیفی و کمی میوه یا تعادل و موازنه بین خود عناصر مانند کلر،سدیم و بر اضافه در حدنرمال در آب یا خاک بسیار چشمگیر است.طبیعتا باعث مسمومیت درخت میگردند.
ازت:میزان مصرف بر اساس سن درخت،دوره آبیاری و سال پربار و کم بار تعیین میشود.
فسفر:به علت کندی حرکت این عنصر در خاک این کود را از اواسط پاییز تا اوایل پاییز تا اوایل زمستان به صورت نواری در عمق ۳۰ الی ۴۰ سانتیمتری به خاک داده میشود.حداقل دوبار تا زمان رویش آبیاری میشود.
پتاسیم:این عنصر مقاومت گیاه را در برابر شوری خاک و کم آبی زیاد میکند وباعث خندان شدن پسته می شود.میزان مصرف آنمانند کودهای فسفره است.
کود زمستانه
در اواخر زمستان یا اوایل بهار استفاده می شود.ترکیبات آن بصورت زیر است
Cu SO4  ۳%,ZnSO4  ۷%,FeSO4  ۲۰%,Ca  ۱۰%,SO2  ۳۰%,k2SO4  ۱۰%,N  ۵%
 نحوه مصرف کود پودری پسته
NPK(12-8-35)+TE
محصول
زمان مصرف
آبیاری
محلول پاشی          
پسته
الف_در ابتدای فصل رشد قبل از گلدهی     
۷تا ۱۰ کیلوگرم در هکتار
۳تا ۴ کیلوگرم در هزار لیتر آب
ب_در شروع شکل گیری میوه
پ_۱۵روز پس از مرحله دوم هنگام مغز بستن پسته
ترکیبات:
N 12%,P2O5 8%,K2O 35% +Fe 0.2% +Zn 1%+Cu 0.1%+Mn 0.05 %+B0.1%+Mg 0.15%+Amino asid
نحوه مصرف کود مایع پسته
NPK(10-5-15)
محصول
زمان مصرف
آبیاری
محلول پاشی
پسته
الف_در ابتدای فصل رشد قبل از گلدهی
۵تا ۷لیتر در هکتار
۳-۲ لیتر در هزار لیتر آّب
ب_در شروع شکل گیری میوه
پ_۱۵روز پس از مرحله دوم هنگام مغز بستن پسته
ترکیبات:
N 12%,P2O55%,K2O 15%+Fe 0.15%+Zn 1%+Cu 0.05%+Mn 0.006 %+B 0.1%+Mg 0.15%+Amino asid
توجه!

در سیستم های آبیاری سطحی میتوان مقدار لازم کود پودری را در بشکه شیردار حل کرده و به آب آبیاری اضافه نمود.

محلول پاشی برگها بایذ در خنک ترین ساعات روز انجام شود.

قبل از اختلاط با سایر سموم و کودها jar testانجام شود و پس از اطمینان از سازگاری فیزیکی در سطح کمی از مزرعه آزمایش و در صورت مثبت بودن اختلاط میتوان آن را در سطح وسیع بکار برد.

منابع اخذ اینترنتی:

  1. انجمن پسته ایران
    
  2. ویکی پدیا فارسی و انگلیسی